دوشنبه 19 آذر 1397 - 2018 دسامبر 10 - 2 ربيع الثاني 1440
Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 41568

سبک زندگی (2)

هدفی که ما داریم در سبک زندگیمان که می خواهیم اسلامی باشد در سبک زندگی مؤثر است. هدف انبیا و اولیاء این بوده که از ما انسان مجاهد بپرورانند تا پا در رکاب وظیفه باشد. اگر یک همچون هدف و باوری در دل ما شعله ور شد در مدلش و شیوه اش حتما به ما توجه خواهد شد

وقتی ما راجع به سبک زندگی اسلامی صحبت می کنیم راجع به یک جریان حرف می زنیم راجع به یک مدل که ممکن است مشترکاتی با سایر جریان ها که اسلامی هم نیستند داشته باشد منتها مهم حاصل جمع است نه در عناصر مشترک ، عناصر مشترک کسی را گول نزند ، این حرف که از سیدجمال اسد آبادی نقل می کند و چماق بی معرفتی بعضی ها شده برای زدن بر ملاج مسلمان ها که « من در غرب رفتم اسلام را دیدم و مسلمان ندیدم و اینجا مسلمان دیدم و اسلام ندیدم » این خیلی حرف پر اشکالی است ؛ مرحوم اسد آبادی مرد بزرگی است ولی این حرفشان خیلی عجیب است ؛ اسلام را دیدم و ...    یک قدری تأمل کردن راجع به این جملات یعنی هر کسی این حرف را زده فریب مشترکات غرب را خورده است . اساسا دو مسیر است که در نگاه بیرونی مشترکاتی دارد اصلا دو جریان بیشتر در عالم ندارد :  طبق آیت الکرسی خدا می گوید دو جریان داریم هل یستوی الذین یعلمون و الذین لا یعلمون » آن هایی که می دانند و عوامل هستی را با خدا تعریف می کنند و آن هایی که نمی دانند و با خدا تعریف نمی کنند؛ این ها مثل هم هستند ؟ این ها مساوی هستند ؟ مواظب باشید !  انسان به سبک زندگی اسلامی نمی رسد مگر اینکه فرهنگ سازی در این زمینه اثر دهد و آن فرهنگ سازی این است که باید انسان مسلمان را انسان مجاهد تربیت کند انسانی که جهاد برای او یک اولویت نیست.

  این انسان قطعا به هیچ سبکی از سبک های درست اسلامی نمی رسد.انسانی که سقف پروازش خود خدای متعال نیست این چگونگی زیستن اش اسلامی نخواهد بود. به معنای حقیقی کلمه ؛ ما نیامده ایم که به بهشت برویم این جمله در خاطرتان باشد که بهشت یکی از منازل عبور انسان است. اگر من انسانی نباشم که آمادگی این را پیدا کنم که در خودم برای خدای متعال حاضر باشم که همه هستی ام وسط بگذارم شما تردید نکنید اگر از این مقصد به چگونگی درس خواندن و نشستن و راه رفتن و ازدواج کردن و دوست پیدا کردن نرسم ممکن است این ها یک مشترکاتی با زندگی و سبک زندگی اسلامی داشته باشند ولی اسلامی نیستند اهل بیت آمده اند تا ما را برای یک مقصد تربیت کنند آن هم انسان مجاهد بودن است انسان مبارز بودن ، انسانی که تبری و فاصله گرفتن «فمن یکفر باطاغوت و یومن بالله فقد استمسک بالعروه الوثی ... » که فاصله های او با جریان طغیان یک فاصله های پررنگ و جدی است. او می تواند داعیه این را داشته باشد که یعنی از زندگی همچون آدمی زندگی دینی و اسلامی می جوشد.

به هر حال اگر کسی اهل مجاهده و جهاد نباشد در مورد سبک زندگی اش نمی توانیم بگوئیم که اسلامی است و نقطه مقابل اهل جهاد و مبارزه بودن آن حرفی است که دنیای مدرنیته ی امروز با فرهنگ و سیاستش و اقتصادش به صورت ظاهری و پنهان به ما پیشنهاد داده و ما هم دنبالش رفتیم.

  به تعبیر ابی عبدالله «دین لقلقه زبانتان است. وقتی با بلاها امتحان بشوند دین داران واقعی کم هستند» .

 موضوع این است سبک زندگی وقتی اسلامی می شود که انسان میل خودش را به لذایذ دنیا به حداقل برساند نه اینکه برخوردار و بهره مند نباشد؛ نه بلکه برای رسیدن به این ها یکسری اولویت ها و ارزش های خودش را زیر پا نگذارد اینکه فرمودند حب الدنیا  راس کل الخطیه ( پیامبر اکرم ) یعنی چه ؟ یعنی انسان میل به خدا دارد وقتی جاذبه های دنیا جلو چشمش باز شدند به این ها میل پیدا کرد یعنی خطا کرده است یعنی شبکه وجودیش ارتباط خودش را با خدا قطع کرده است این گناه و معصیت یعنی اینکه تو دیگر روحیه جهادی را کنار گذاشتی و دیگر مجاهد نیستی یعنی نه اینکه هر کسی گناه را کرد این اتفاق بیفتد. نه کسی که گناه کرد و از کنار گناه بی تفاوت گذشت اما کسی که گناه کرد و بعد توبه کرد و پشیمانی این هنوز در روحیه جهادی اوست، که جهاد اصلش از درون شروع می شود ، جهاد نفس جهاد اکبر است که اگر کسی از درون نجوشد و بزرگتر از دنیا و مظاهر دنیا نشود نمی تواند از بیرون به جهاد اعلا برود که سبک زندگی اش ممکن است به اسلامی نزدیک بشود مثل قرآن و نماز شب و مکه و ...

سبک زندگی اسلامی از اینجا می جوشد و می روید که انسان بداند که همه چیزش را و همه وجودش را آماده کند برای هزینه کردن غیر از این باشد سبک زندگی اش اسلامی نیست ولو مشترکاتی هم داشته باشد لذا امت مجاهد امتی هستند که سبک زندگی شان واقعی و اسلامی است آن وقت شادی ها شادی های واقعی است .

  سبک زندگی اسلامی اتفاق نمی افتد مگر اینکه انسان خودش را از این آوار خفه کننده مصرف گرایی نجات بدهد. نمی تواند غیر از این کاری انجام بدهد این همان یکفر بالطاغوت است این جزء مقدمات جدی اش است نه اینکه از امکانات بهره مند نشود؟خیر.

حکومت اسلامی یعنی قانون اساسی بر مبنای دین حاکمان مسلمان فعلا در بحث جامعه اسلامی هستیم ولی آیا ما جامعه اسلامی داریم شک نکنید که نداریم . جامعه اسلامی یعنی روابط جمعی و فرهنگی افراد بر مبنای همان نگاه ها باشد. البته معنایش این نیست که جامعه اسلامی ما اصلا اسلامی نیست خیلی جامعه اسلامی فعلی ما بهتر از جامعه اسلامی رسول خداست با همین نداشتن ها ؛ ما جامعه اسلامی مان قدم های بلندی را برداشته است ولی نسبت به آن چیزی که باید باشیم خیلی فاصله داریم؛ انشاالله حضرت ولی عصر (عج) بیاید و آنوقت دیگر بحث تمدن اسلامی است یعنی اسلام حرف اول و آخر عالم را بزند نه به این معنا که همه مسلمان بشوند .

چه کار کنیم به روح مجاهده برسیم؟ آن ارتباط شخصی را باید با خدا برقرار کنیم. امکان ندارد کسی به مجاهد بودن برسد مگر اینکه اهل نیایش و مناجات باشد، سفره ی مناجات تان را باید باز کنید ، باید مسلط به مضامین مناجات مثل شعبانیه و عرفه باشید اینها هستند که سبک اسلام را از تمایلات فراتر می برند البته نمی خواهم بگویم که تمامش به این است ولی مجاهده مثل جایی است که بالن وقتی می خواهد بالاتر برو کیسه هایی را رها می کند و بالاتر می رود هدایتش در نگاه و بصیرت و برنامه ریزی است ولی تا انسان با مناجات و راز و نیاز سبک نشود امکان ندارد روحیه ی مجاهده در او شکل بگیرد. بعد از ظهر تاسوعا وقتی امام حسین(علیه السلام) دید که لشکر آماده ی حمله است به قمر بنی هاشم گفت که برو و از اینها مهلت بگیر امشب می خواهم مناجات کنم. از درون خودمان باید شروع کنیم باید اهل مناجات باشیم. با صحیفه سجادیه مأنوس باشید. قرآن فرمود:« والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» یعنی شما در محتواها عمیق باشید و اهل مجاهده باشید

یادتان باشد در هر تشکلی که هستید  حتما معنویت باید حرف اول و آخر را بزند. شما را به خدا فضا را از فضای معنوی و اخلاقی دور نکنید. حلال و حرام ، محرم و نامحرم این هاست که شما را سبک می کند. انس پیدا کنید و سحر داشته باشید. به قول آقای حسن زاده ی آملی هر کس سحر ندارد از چیزی خبر ندارد

 هنگام سپیده دم خروس سحری

 دانی که چرا همی کند نوحه گری؟

یعنی که دمیدند در آیینه ی صبح

کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

هدفی که ما داریم در سبک زندگیمان که می خواهیم اسلامی باشد در سبک زندگی مؤثر است. هدف انبیا و اولیاء این بوده که از ما انسان مجاهد بپرورانند تا پا در رکاب وظیفه باشد. اگر یک همچون هدف و باوری در دل ما شعله­ور شد در مدلش و شیوه اش حتما به ما توجه خواهد شد. همان آیه ی« والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» تمام قصه این است که ما دلبستگی هایمان آنقدر زیاد شده که زیباترین حرف ها نمی تواند در ما حرکت و برکت ایجاد کند. همه ی قصه ی این است که ما باید به خودمان ارتفاع بدهیم و این ارتفاع حاصل نمی شود مگر با انس و مناجات و نیایش به عنوان یک برنامه ی جدی زندگی اهل مناجات بودن ، اهل خوردن بعضی از فراز های مناجات ها و آمیخته کردن با نگاه خود و باورمان مأنوس بشویم . افق های دعا ها را ببینیم و افقمان را شعله ور کند و تصور می کنم انسان مجاهد انسانی است که در مثلا ماه رمضان این دعا بسته ی به جانش باشد اللهم ادخل علی اهل القبور السرور . .

ماجرا از این قرار است که انسانی که سبک بشود از این دلبستگی ها حتما به یک انتظار سازنده خواهد رسید. اگر به انقلاب اسلامی نصرت می رساند به عنوان پیش درآمد برای انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) دیده می شود. مثل خیلی از رزمنده ها که جوان و شانزده ساله و . . . بودند ولی چون این نگاه در درون و باورش جدی بود می دانست که چه نسبتی باید با امام برقرار کند و با این که امام را ندیده بود ولی برای امام می مردند.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :
دعای فرج